Klaus Prange (3)

.

Wat beweert Klaus Prange (3)

LITERATUURLIJST
Wie aan het eind van Pranges artikel diens literatuurlijst bekijkt, komt tot de opzienbarende conclusie dat de professor slechts uit ÉÉN pedagogische voordrachtenbundel van Steiner citeert, als je dit al citeren mag noemen.

STELLING
Prange heeft zijn conclusies reeds getrokken en zoekt vervolgens bewijzen voor zijn stelling.

Hij beweert dat de vrijeschool een wereldbeschouwelijke school is.

Nergens noemt hij, dat het oprichten van een dergelijke school niet Steiners bedoeling was.

Hoe Steiner over de vrijeschool als wereldbeschouwelijke school dacht, heb ik hier uitgebreid weergegeven.

Desalniettemin kan het zijn dat Prange, bij zijn onderzoek, scholen heeft bezocht, waar hij heeft moeten vaststellen, dat deze-tegen de bedoeling van hun stichter toch antroposofisch onderwijs geven.

Maar net zo min als we van een onderzoek horen, waarop Prange zijn conclusies fundeert dat de antroposofie een evangelie is voor “verlatenen en teleurgestelden, voor zinzoekers en thuislozen”, horen we hier iets van een onderzoek.

Je zou verwachten dat Prange, zo kort na het formuleren van zijn stelling:
‘Das Besondere der Waldorfschule ist, dass sie entschieden und einseitig das Weltbild und Menschenbild der Anthroposophie über den Sach- und Fachunterricht transportiert’.

Het bijzondere van de vrijeschool is, dat ze doelgericht en eenzijdig het wereld-en mensbeeld van de antroposofie over het onderwijs heenlegt

meteen met het “zwaarste” bewijs komt.

BEWIJS
Hij zegt: “Wanneer bijv. de rups wordt behandeld, dan gaat het niet alleen om de rups, maar ook om een beeld.”

Hier volgt dan de verwijzing naar Pranges literatuurlijst, nr.11: “Erziehungskunst-methodisch-didaktisches”.

‘Wenn also z. B. die Raupe behandelt wird, dann geht es nicht allein um die Raupe, sondern in dem Bild, wie die Raupe aus dem Kokon herausschlüpft, gibt man ein Bild dafür, wie die Seele aus dem Körper entweicht und dann weiterlebt. (11) Das ist aber nicht nur ein Bild, das auch anders sein könnte, nicht nur ein beliebiges Gleichnis, sondern das ist wirklich so – natürlich nur für einen Anthroposophen’.

Wanneer dus bijv. de rups wordt behandeld, dan gaat het niet alleen om de rups, maar in het beeld, hoe de rups uit de cocon komt, geeft men een beeld voor hoe de ziel uit het lichaam ontsnapt en dan verder leeft.
Dit is echter niet alleen een beeld, dat ook anders had kunnen zijn, niet alleen maar een willekeurige gelijkenis, maar dit is werkelijk zo-natuurlijk slechts voor een antroposoof.

Prange laat nu de rups! uit de cocon komen (die Raupe aus der Kokon).

Bij Steiner komt de vlinder uit de cocon.
Dat is namelijk het door hem gebruikte beeld om kinderen iets te laten ervaren van de onsterfelijkheid van de ziel.

Maar: niet in het “gewone” onderwijs.

Wanneer de eerste vrijeschool in Stuttgart in 1919 is begonnen, woont Steiner tot medio 1924 zeer regelmatig de wekelijkse lerarenvergadering bij.

Omdat er veel is in het gestarte onderwijs dat nog lang niet uitgewerkt en klaar is, geeft Steiner in die “Konferenzen” nog vele aanwijzingen.

Éen ervan is dat er naast het vrijeschoolonderwijs waarin geen plaats dient te zijn voor antroposofie, er wel een vak is, waarin wèl antroposofische inhoud aan de orde kan komen. Dat is het zgn. Religionsunterricht – in het Nederlands vaak godsdienstonderwijs, vensteruur, wereldbeschouwelijk onderwijs enz” genoemd.

Daarin kan het beeld van de cocon en de vlinder voor de onsterfelijkheid van de ziel wél worden gegeven.

PRANGE VERDRAAIT EEN CITAAT

Prange verdraait hier bewust of onbewust (hat er zuviel Raupen im Kopf?) wat Steiner aan de orde stelt.

In de door Prange aangehaalde voordracht staat niet: wanneer de rups wordt behandeld, enz., maar wanneer er gesproken wordt over de onsterfelijkheid van de ziel. “Das Weiterleben der Seele nach dem Tode will ich dem Kinde klarmachen. ( ). Ich KANN ihm sagen.( )”.

Niet ich SOLL- ik moet, maar:

-i k kan, niet ik MOET het kind zeggen.

Steiner zegt dit hier niet om de beginnende leerkrachten voor te lichten over wat ze moeten zeggen over de onsterfelijkheid van de ziel.
Hij benadrukt, dat wanneer we iets tegen kinderen zeggen, we daar zelf van overtuigd moeten zijn.

Anders moeten we het niet zeggen.

Het gaat erom dat we het kind juist als kind, serieus moeten nemen en het niet, in ons gevoel, iets op de mouw spelden, waarmee we zelf geen verbinding hebben.

‘Beeldend onderwijs’ is een wezen een verzamelnaam. Het kan gaan om beeldend vertellen; gelijkenisbeelden; beelden in de vertelstof: ze kunnen niet allemaal op een hoop worden gegooid.

Het lijkt erop dat deze verschillen door Professeor Prange niet worden opgemerkt.

Dat Prange onzorgvuldig citeert wordt pijnlijk zichtbaar, wanneer hij zegt: ‘Die Grundform des Unterrichts in der Waldorfschule ist deshalb das “Charakterisieren”, das schärft Steiner immer wieder ein.’

De basis van het vrijeschoolonderwijs is daarom het “karakteriseren”, daar legt Steiner steeds weer de nadruk op.

Bij “steeds weer” mag je toch verwachten dat er tenminste 1 verwijzing naar een bepaalde voordrachtenreeks wordt gegeven. Maar die krijgen we niet.

Opmerkelijk is ook dat Prange dan “steeds weer” niet gezien heeft dat Steiner het “karakteriseren” niet in verband brengt met “beeldend” onderwijs, zoals Prange doet, maar met “definiëren”.

Dat is de tegenstelling: karakteriseren-definiëren.
Dit karakteriseren KAN een beeld zijn, of een beeldrijk verhaal, maar dat is maar één kant van de zaak.

Dat ziet Prange niet of hij wil het niet zien, want zag hij het wél, dan kon hij zijn stellingen niet overeind houden:

Het bijzondere van de vrijeschool is, dat ze doelgericht en eenzijdig het wereld-en mensbeeld van de antroposofie over het onderwijs heenlegt’.

Hiermee is wel duidelijk geworden dat Prange eerst stellingen poneert om daar vervolgens bewijzen bij te zoeken. Dat die niet stroken met de realiteit, dat ze niet juist zijn, deert hem klaarblijkelijk niet.

In mijn optiek kan Prange zijn stellingen het beste in zijn ‘Mogelpackung’ (=bedriegelijke verpakking) stoppen.

.

Klaus Prange [1]   Klaus Prange [2]

VRIJESCHOOL – pedagogisch-didactische achtergronden

.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s